Ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς ήταν κορυφαίος Ρώσος συνθέτης και πιανίστας της σοβιετικής εποχής, ο οποίος κέρδισε για πρώτη φορά διεθνή αναγνώριση με την Πρώτη Συμφωνία του το 1926. Ως εξέχουσα προσωπικότητα στη μουσική του εικοστού αιώνα, έγινε γνωστός για το ιδιαίτερο στυλ του, που χαρακτηριζόταν από δραματικές αντιθέσεις, ειρωνεία και σύνθετο συναισθηματικό βάθος. Η σχέση του με τις σοβιετικές αρχές ήταν ταραχώδης. Ενώ ορισμένα έργα, όπως η όπερά του «Λαίδη Μάκβεθ του Μτσενσκ», αντιμετώπισαν κυβερνητική λογοκρισία και καταδίκη, κατείχε επίσης επίσημες θέσεις και έλαβε υψηλές κρατικές τιμές, συμπεριλαμβανομένου του Τάγματος του Λένιν. Το έργο του Σοστακόβιτς περιλαμβάνει 15 συμφωνίες, πολυάριθμα κοντσέρτα, 15 κουαρτέτα εγχόρδων, τρεις όπερες και μια γκάμα μουσικής δωματίου, πιάνου, φωνητικής και κινηματογράφου. Αντλούσε πολλαπλές επιρροές, από τον νεοκλασικισμό μέχρι τον Μάλερ, εμποτίζοντας τις συνθέσεις του τόσο με προσωπική έκφραση όσο και με στοχασμούς για την εποχή στην οποία έζησε. Η μουσική του παραμένει ευρέως εκτελούμενη και μελετημένη, και η κληρονομιά του συνεχίζει να εμπνέει συζήτηση σχετικά με την τέχνη και την πολιτική στη Σοβιετική Ένωση.