Ο Γκούσταβ Μάλερ (7 Ιουλίου 1860 – 18 Μαΐου 1911) ήταν Αυστροβοημικός συνθέτης και μαέστρος που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη γεφύρωση της αυστρογερμανικής παράδοσης του 19ου αιώνα με τον μοντερνισμό των αρχών του 20ού αιώνα. Αν και αναγνωρίστηκε ευρέως κατά τη διάρκεια της ζωής του ως ένας από τους κορυφαίους μαέστρους της γενιάς του, οι συνθέσεις του γνώρισαν διαρκή διεθνή αναγνώριση μόνο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, μετά από χρόνια παραμέλησης και απαγορεύσεων κατά τη ναζιστική εποχή. Γεννημένος στη Βοημία από Εβραίους γονείς, ο Μάλερ έδειξε μουσικό ταλέντο από νεαρή ηλικία και αποφοίτησε από το Ωδείο της Βιέννης. Συνέχισε να κατέχει σημαντικές θέσεις διεύθυνσης σε όλη την Ευρώπη, κυρίως ως διευθυντής της Όπερας της Αυλής της Βιέννης, όπου ήταν γνωστός για τις καινοτόμες σκηνικές του παραγωγές και τα υψηλά του πρότυπα. Πέρασε επίσης χρόνο στη Νέα Υόρκη διευθύνοντας τόσο τη Μητροπολιτική Όπερα όσο και τη Φιλαρμονική Ορχήστρα. Οι συνθέσεις του Μάλερ, κυρίως συμφωνίες μεγάλης κλίμακας και φωνητικά έργα, ήταν συχνά αμφιλεγόμενες και αργούσαν να κερδίσουν αποδοχή, αλλά τώρα βρίσκονται στο επίκεντρο του ορχηστρικού ρεπερτορίου. Η μουσική του ενέπνευσε μεταγενέστερους συνθέτες όπως ο Άρνολντ Σένμπεργκ, ο Άλμπαν Μπεργκ, ο Άντον Βέμπερν, ο Ντμίτρι Σοστακόβιτς και ο Μπέντζαμιν Μπρίτεν. Σήμερα, ο Μάλερ παραμένει ένας από τους πιο συχνά ερμηνευόμενους και ηχογραφημένους συνθέτες, φημισμένος για το συναισθηματικό του βάθος και την ορχηστρική του μαεστρία.