Ο Ερίκ Σατί (1866–1925) ήταν Γάλλος συνθέτης και πιανίστας, γνωστός για την ιδιαίτερη, μινιμαλιστική μουσική του για πιάνο και την εκκεντρική προσωπικότητά του. Μεγάλωσε στο Παρίσι, σπουδάζοντας στο Ωδείο του Παρισιού, αν και δεν αποφοίτησε. Τη δεκαετία του 1880, ο Σατί έπαιζε πιάνο σε καφέ της Μονμάρτρης και άρχισε να συνθέτει χαρακτηριστικά έργα όπως τα Gymnopédies και τα Gnossiennes. Μετά από μια ήσυχη περίοδο, συνέχισε τις σπουδές του στη Schola Cantorum, κάτι που τον οδήγησε σε μεγαλύτερη συνθετική επιτυχία. Ο Σατί έγινε κεντρική φιγούρα μεταξύ των ανερχόμενων συνθετών, εμπνέοντας καλλιτέχνες όπως ο Ραβέλ, ο Ντεμπισί και αργότερα ο Τζον Κέιτζ. Η μουσική του χαρακτηρίζεται από απλές μελωδίες, άλυτες αρμονίες και αντισυμβατικές δομές, συχνά με παιχνιδιάρικους ή παράλογους τίτλους. Γνωστός κυρίως για τα σόλο κομμάτια για πιάνο, έγραψε επίσης μπαλέτα όπως το Parade, μια συνεργασία με τον Ζαν Κοκτώ και τον Πάμπλο Πικάσο, και το δράμα Socrate. Ο Σατί έζησε μια μοναχική ζωή στο Παρίσι, γνωστός για την ιδιόρρυθμη μόδα και τις συνήθειές του, και παρέμεινε άγαμος. Η καινοτόμος, πνευματώδης προσέγγισή του είχε διαρκή επιρροή στη σύγχρονη μουσική.