Αυτή είναι η μετάφραση λογισμικού που μπορεί να περιέχει ασυνέπειες:

Ένα πράγμα παρέμεινε σταθερό σε όλη τη μακρά και επιτυχημένη καριέρα του John Petrucci: τα pickups του DiMarzio στις κιθάρες του. Ο John έχει πιέσει το φάκελο του progressive metal από τα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα και το νέο DiMarzio Crunch Lab Bridge Model προέκυψε από την πιο πρόσφατη συνεργασία μας με τον John. Το χρησιμοποίησε στο δέκατο στούντιο άλμπουμ των Dream Theater, «Black Clouds & Silver Linings». Ο John ορκίζεται ότι αυτός είναι ο καλύτερος ζωντανός και στούντιος ήχος που είχε ποτέ, και το όνομα τα λέει όλα — το "crunch" είναι αυτό που έχει να κάνει με έναν μεγάλο, σφιχτό ήχο που δεν είναι ούτε λασπωμένος ούτε λεπτός. Το Crunch Lab είναι αξιοσημείωτο (κακό λογοπαίγνιο προειδοποίηση) για αυτό που δεν κάνει: δεν είναι ουρλιαχτό και δεν έχει να κάνει με βροντερά χαμηλά. Η φυσική του εμφάνιση είναι πανομοιότυπη με το D Sonic, αλλά ο εσωτερικός σχεδιασμός είναι πολύ διαφορετικός. Είναι πιο δυνατό και τα ψηλά έχουν μεγαλύτερο βάθος. Οι χαμηλές και οι μεσαίες είναι πιο ανοιχτές και αυτό είναι κρίσιμο για να παίζετε ακόρντα με σώμα και παρουσία μέσω ενός ενισχυμένου ενισχυτή. Η φωνή του pickup είναι επίσης αρκετά διαφορετική σε σημείο που ο John προτιμά το Crunch Lab να είναι εγκατεστημένο σε όλες σχεδόν τις κιθάρες του (συμπεριλαμβανομένης της JP Bari) με τη σταθερή μπάρα προς το λαιμό, ανεξάρτητα από το κούρδισμα της κιθάρας. Διαστήματα F.